Daha önce yazdığım yazılarımda da değindiğim gibi bir konuda yetersiz olmakla değersiz olmak aynı anlama gelmez.Yetersizlik duygusu olumsuz olarak görüldüğü zaman özgüven eksikliği yaratır.“Yetersiz hissediyorum” dediğimiz her konu aslında kendimizi geliştirmemiz için bir fırsat olarak düşünülmelidir.Bu durum ise ancak kişinin kendisini eksisiyle ve artısıyla kabullendiği zaman gerçekleşebilir.Böyle bir yaklaşımla yaklaşan insan eksikliği nedeniyle utanmak yerine bunu kabullenip,çözmek için çözüm yolları arar.Bu durum da kişi ilgisini özsaygısından çok çözüme yöneltir.Çözüm üretilen,kabullenmeye geçilen her süreç kişinin hayat konforunu arttırır,kendisini çok daha iyi hissetmesini sağlar.Karşılaştıgımız durumlarla ilgili kendimize adil yaklaşmalı ve objektif bir süreç izlemeliyiz.Suçlamadan,kendimize güvenerek atmamız gereken adımları atmalıyız.Bu şekilde çıkılan her yol  başarı ve huzur demektir.Burada asıl dikkat edilmesi gereken konu;kişilerin kendilerini özgüvensiz hissettikleri durumlarda nasıl tepki verdiklerini,ne düşünüp,nasıl hissettiklerini fark etmeleridir.Bu farkındalıkla gereken ayrımı yapacaklar ve önlerindeki tüm engeli kaldırıp ilerleyeceklerdir.Bununla birlikte bazı insanlarda bu duygular fazlaca içselleştirilmiştir yetersizlik ve değersizlik karmaşası yaşarlar ve farkındalık sahibi olsalar bile değişim sürecini başlatamazlar.Böyle zamanlarda bireylerin profesyonel yardım almaları gereklidir.Profesyonel yardım sayesinde geçmiş yaşantılar,travmalar işlenir;kişinin özgüveni arttırılır,kendini gerçekleştirme ve çözüm sürecini başlatması için yol gösterici olur.

Bir sonraki yazımda ilişkilerin kanayan yarası”KISKANÇLIK”konusu ile devam edeceğim.Takipte kalmanız dileğiyle…💟💟💟