Hepimiz doğustan itibaren gelen DUYGUSAL BİR BAĞLANMA SİSTEMİ ile dünyaya geliriz.

bu sistem ömür boyu çevremizdekilerle bağ,iletişim kurmamızı saglar.

Bağlanmak ve yakınlık kurmak doğuştan gelen hayatta kalma içgüdümüzdür.

böylelikle kendimizi daha rahat hissederiz ve güvenlik hislerimizi yeniden kazanırız.

 İnsan ilişkilerini hepimiz ilk ilişkilerimizden ögreniriz yani anne,bakımımızı yapan kişilerden.

ideal olarak bu kişiler çocukların güvenliğini ve korunmasını sağlarlar, çocuklar da gerekli ihtiyaçları karşılandığı için onlara güvenmeyi öğrenirler.

Bunun sonucunda da, çocuklar anne veya bakımını yapan kişilerle güvenli bir duygusal temele sahip bağ kurarlar.

Sonrasında çocuklar, annelerinin, bakımını yapan kişilerin onların güvenliğini sağlayacağını bilerek güven içinde dünyayı keşfederler.

burada öğrendiğimiz bağlanma şeklimiz daha sonraki yetişkin hayatımızda bakımımızı sağlayan kişilerin yerine gecen kişilerle kuracağımız ilişkiyi de belirler.yani;

  •       – MUTSUZ BİR İLİŞKİ YASIYORSANIZ!
  •       – YASADIGINIZ TÜM OLUMSUZLUKLARA RAĞMEN HALA İLİŞKİDE KALMAYI TERCİH EDİYORSANIZ!
  •        -SÜREKLİ BAŞARISIZ İLİŞKİLERE SAPLANIP KALMIŞ GİBİ HİSSEDİYORSANIZ!
  •        -YA DA İLİŞKİYİ KURDUGUNUZ AN KORKUP KAÇMA İSTEGİ HİSSEDİORSANIZ!
  • -DOĞRU İLİŞKİYİ BİR TÜRLÜ BULAMAMIŞSANIZ!
  •  BUNUN NEDENİ BAĞLANMA TARZINIZ OLABİLİR!

BUNDAN SONRAKİ YAZIMDA HERKESİN KENDİNDEN BİR PARÇA BULACAGI ‘’BAĞLANMA TARZI’’KONULU YAZIMI PAYLAŞACAĞIM